Formel-1-Saison 1963
| Weltmeister | |
| Fahrer: | |
| Konstrukteur: | |
| Saisondaten | |
|---|---|
| Anzahl Rennen: | 10 |
| < Saison 1962 | |
Die Formel-1-Saison 1963 war die 14. FIA-Formel-1-Weltmeisterschaft. Sie wurde über zehn Rennen in der Zeit vom 26. Mai 1963 bis zum 28. Dezember 1963 ausgetragen.
Der FIA-Ehrentitel Großer Preis von Europa wurde 1963 an den Großen Preis von Monaco vergeben.
Jim Clark gewann zum ersten Mal die Fahrer-Weltmeisterschaft. Lotus wurde zum ersten Mal Konstrukteursweltmeister.
Die WM-Läufe [Bearbeiten]
GP Monaco / GP Europa – Monte Carlo (26. Mai 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Graham Hill | B.R.M. | 2:41:49,7 |
| 2 | Richie Ginther | B.R.M. | + 4,6 |
| 3 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | + 12,8 |
| 4 | John Surtees | Ferrari | + 14,1 |
| 5 | Tony Maggs | Cooper-Climax | + 2 Runden |
| 6 | Trevor Taylor | Lotus-Climax | + 2 Runden |
GP Belgien – Spa (9. Juni 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:27:47,6 |
| 2 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | + 4:54,0 |
| 3 | Dan Gurney | Brabham-Climax | + 1 Runde |
| 4 | Richie Ginther | B.R.M. | + 1 Runde |
| 5 | Joakim Bonnier | Cooper-Climax | + 2 Runden |
| 6 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | + 2 Runden |
GP Niederlande – Zandvoort (23. Juni 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:08:13,7 |
| 2 | Dan Gurney | Brabham-Climax | + 1 Runde |
| 3 | John Surtees | Ferrari | + 1 Runde |
| 4 | Innes Ireland | BRP-B.R.M. | + 1 Runde |
| 5 | Richie Ginther | B.R.M. | + 1 Runde |
| 6 | Ludovico Scarfiotti | Ferrari | + 2 Runden |
GP Frankreich – Reims (30. Juni 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:10:54,3 |
| 2 | Tony Maggs | Cooper-Climax | + 1:04,9 |
| 3 | Graham Hill | B.R.M. | + 1:13,9 |
| 4 | Jack Brabham | Brabham-Climax | + 2:15,2 |
| 5 | Dan Gurney | Brabham-Climax | + 2:33,4 |
| 6 | Jo Siffert | Lotus-B.R.M. | + 1 Runde |
GP Großbritannien – Silverstone (20. Juli 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:14:09,6 |
| 2 | John Surtees | Ferrari | + 25,8 |
| 3 | Graham Hill | B.R.M. | + 37,6 |
| 4 | Richie Ginther | B.R.M. | + 1 Runde |
| 5 | Lorenzo Bandini | B.R.M. | + 1 Runde |
| 6 | Jim Hall | Lotus-B.R.M. | + 2 Runden |
GP Deutschland – Nürburgring (4. August 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | John Surtees | Ferrari | 2:13:06,8 |
| 2 | Jim Clark | Lotus-Climax | + 1:17,5 |
| 3 | Richie Ginther | B.R.M. | + 2:44,9 |
| 4 | Gerhard Mitter | Porsche | + 8:11,5 |
| 5 | Jim Hall | Lotus-B.R.M. | + 1 Runde |
| 6 | Joakim Bonnier | Cooper-Climax | + 1 Runde |
GP Italien – Monza (8. September 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:24:19,6 |
| 2 | Richie Ginther | B.R.M. | + 1:35,0 |
| 3 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | + 1 Runde |
| 4 | Innes Ireland | BRP-B.R.M. | Motorschaden |
| 5 | Jack Brabham | Brabham-Climax | + 2 Runden |
| 6 | Tony Maggs | Cooper-Climax | + 2 Runden |
GP der USA – Watkins Glen (6. Oktober 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Graham Hill | B.R.M. | 2:19:22,1 |
| 2 | Richie Ginther | B.R.M. | + 34,3 |
| 3 | Jim Clark | Lotus-Climax | + 1 Runde |
| 4 | Jack Brabham | Brabham-Climax | + 2 Runden |
| 5 | Lorenzo Bandini | Ferrari | + 4 Runden |
| 6 | Carel Godin de Beaufort | Porsche | + 11 Runden |
GP Mexiko – Mexiko-Stadt (27. Oktober 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:09:52,1 |
| 2 | Jack Brabham | Brabham-Climax | + 1:14,1 |
| 3 | Richie Ginther | B.R.M. | + 1:54,7 |
| 4 | Graham Hill | B.R.M. | + 1 Runde |
| 5 | Joakim Bonnier | Cooper-Climax | + 3 Runden |
| 6 | Dan Gurney | Brabham-Climax | + 3 Runden |
GP Südafrika – East London (28. Dezember 1963) [Bearbeiten]
| Platz | Fahrer | Team | Zeit |
|---|---|---|---|
| 1 | Jim Clark | Lotus-Climax | 2:10:36,9 |
| 2 | Dan Gurney | Brabham-Climax | + 1:06,8 |
| 3 | Graham Hill | B.R.M. | + 1 Runde |
| 4 | Bruce McLaren | Cooper-Climax | + 1 Runde |
| 5 | Lorenzo Bandini | Ferrari | + 1 Runde |
| 6 | Joakim Bonnier | Cooper-Climax | + 2 Runden |
Fahrerwertung [Bearbeiten]
| 1 | Lotus-Climax | 54 | |
|---|---|---|---|
| 2 | B.R.M. | 29 | |
| 3 | B.R.M. | 29 | |
| 4 | Ferrari | 22 | |
| 5 | Brabham-Climax | 19 | |
| 6 | Cooper-Climax | 17 | |
| 7 | Brabham-Climax | 14 | |
| 8 | Cooper-Climax | 9 | |
| 9 | BRP-B.R.M., Lotus-B.R.M. | 6 | |
| 10 | B.R.M., Ferrari | 6 | |
| 11 | Cooper-Climax | 6 | |
| 12 | Porsche | 3 | |
| 13 | Lotus-B.R.M. | 3 | |
| 14 | Porsche | 2 | |
| 15 | Lotus-B.R.M. | 1 | |
| 16 | Lotus-Climax | 1 | |
| 17 | Ferrari | 1 |
Die ersten sechs Plätze bekamen 9, 6, 4, 3, 2, 1 Punkte. Nur die besten sechs Ergebnisse der zehn Rennen zählten zur Meisterschaft.
Konstrukteurswertung [Bearbeiten]
| 1 | 54 | |
|---|---|---|
| 2 | 36 | |
| 3 | 28 | |
| 4 | 26 | |
| 5 | 25 | |
| 6 | 6 | |
| 7 | 5 | |
| 8 | 4 |
Für jedes Rennen wurde die höchste Punktzahl aller Fahrer eines Konstrukteurs gezählt. Die besten sechs (von zehn) Einzelergebnisse wurden addiert, und daraus die Konstrukteurswertung gebildet.
Weblinks [Bearbeiten]
Saisonüberblick | Liste der Formel-1-Weltmeister
1950 | 1951 | 1952 | 1953 | 1954 | 1955 | 1956 | 1957 | 1958 | 1959 | 1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013