Korallenottern
| Korallenottern | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Texas-Korallenotter (Micrurus tener) |
||||||||||
| Systematik | ||||||||||
|
||||||||||
| Wissenschaftlicher Name | ||||||||||
| Micrurus | ||||||||||
| Wagler, 1824 |
Die Gattung der Korallenottern (Micrurus) enthält etwa 65 Arten. Das Verbreitungsgebiet umfasst Nord-, Mittel- und Südamerika. Alle Arten besitzen ein hochwirksames Neurotoxin mit postsynaptischer Wirkung, außerdem ist bei den meisten Arten ein Myotoxin nachweisbar, das das Muskelgewebe angreift[1]. Ein Biss kann innerhalb von 24 Stunden tödlich verlaufen, jedoch kommt es selten zu Bissunfällen. In Südamerika sind nur 0,7 % aller Bissunfälle auf Micrurus-Arten zurückzuführen. In Nordamerika sind es dagegen 2 %. Korallenottern sind nicht sehr aggressiv. Sie beißen nur zu, wenn man sie sehr stark reizt. Es sind mittlerweile mehrere hochwirksame Antivenine verfügbar, sodass seitdem kaum mehr Todesfälle bekannt geworden sind.
[Bearbeiten] Arten
- Micrurus alleni – östliches Nicaragua, Costa Rica und Panama
- Micrurus altirostris (Cope, 1860) – Brasilien, Uruguay und nordöstliches Argentinien
- Micrurus ancoralis – südöstliches Panama, westliches Kolumbien und westliches Ecuador
- Micrurus annellatus – südöstliches Ecuador östliches Peru, Bolivien und westliches Brasilien
- Micrurus averyi (Schmidt, 1939)
- Micrurus bernadi (Cope, 1887) – Mexiko.
- Micrurus bocourti (Jan, 1872) – westliches Ecuador bis nördliches Kolumbien,
- Micrurus bogerti (Roze, 1967) – Oaxaca.
- Micrurus browni – Quintana Roo bis Honduras.
- Micrurus camilae (Renjifo & Lundberg, 2003) – Kolumbien.
- Micrurus catamayensis (Roze, 1989) – Catamayo-Tal in Ecuador.
- Micrurus clarki (Schmidt, 1936) – südöstliches Costa Rica bis westliches Kolumbien.
- Micrurus corallinus
- Micrurus decoratus (Jan, 1858)
- Micrurus diana (Roze, 1983)
- Micrurus diastema
- Micrurus diastema diastema (Duméril, Bibron & Duméril, 1854)
- Micrurus diastema aglaeope (Cope, 1859)
- Micrurus diastema alienus (Werner, 1903)
- Micrurus diastema affinis (Jan, 1858)
- Micrurus diastema apiatus (Jan, 1858)
- Micrurus diastema macdougalli (Roze, 1967)
- Micrurus diastema sapperi (Werner, 1903)
- Micrurus dissoleucus
- Micrurus distans
- Micrurus dumerilii
- Micrurus elegans
- Micrurus ephippifer
- Micrurus filiformis
- Micrurus frontalis – Brasilien bis nordöstliches Argentinien.
- Micrurus frontifasciatus (Werner, 1927)
- Micrurus fulvius (Linnaeus, 1766) – Küstenebenen North Carolinas bis Louisiana
- Micrurus hemprichii
- Micrurus hippocrepis (Peters, 1862)
- Micrurus ibiboboca (Merrem, 1820)
- Micrurus isozonus (Cope, 1860)
- Micrurus langsdorffi
- Micrurus laticollaris
- Micrurus latifasciatus (Schmidt, 1933)
- Micrurus lemniscatus – tief gelegene Gebiete Südamerikas
- Micrurus limbatus
- Micrurus limbatus limbatus (Fraser, 1964)
- Micrurus limbatus spilosomus (Perez-Higaredo & Smith, 1990)
- Micrurus margaritiferus (Roze, 1967)
- Micrurus medemi (Roze, 1967)
- Micrurus mertensi (Schmidt, 1936)
- Micrurus mipartitus
- Micrurus multifasciatus
- Micrurus multiscutatus (Rendahl & Vestergren, 1940)
- Micrurus nebularis (Roze, 1989)
- Micrurus nigrocinctus – Yucatán und Chiapas bis Kolumbien wie auch westliche karibische Inseln
- Micrurus nigrocinctus babaspul (Roze, 1967)
- Micrurus nigrocinctus coibensis (Schmidt, 1936)
- Micrurus nigrocinctus divaricatus (Hallowell, 1855)
- Micrurus nigrocinctus mosquitensis (Schmidt, 1933)
- Micrurus nigrocinctus nigrocinctus (Girard, 1854)
- Micrurus nigrocinctus ovandoensis (Schmidt & Smith, 1943)
- Micrurus nigrocinctus wagneri (Mertens, 1941)
- Micrurus nigrocinctus yatesi (Dunn, 1942)
- Micrurus nigrocinctus zunilensis (Schmidt, 1932)
- Micrurus pacaraimae (Morata de Carvalho, 2002)
- Micrurus pachecogili (Campbell, 2000)
- Micrurus paraensis (Da Cunha & Nascimento, 1973)
- Micrurus peruvianus (Schmidt, 1936)
- Micrurus petersi (Roze, 1967)
- Micrurus proximans (Smith & Chrapliwy, 1958)
- Micrurus psyches
- Micrurus putumayensis (Lancini, 1962)
- Micrurus pyrrhocryptus (Cope, 1862)
- Micrurus remotus (Roze, 1987)
- Micrurus renjifoi (Lamar, 2003)
- Micrurus ruatanus (Günther, 1895)
- Micrurus sangilensis (Nicéforo-Maria, 1942)
- Micrurus scutiventris (Hoge & Romano-Hoge, 1966)
- Micrurus spixii
- Micrurus steindachneri
- Micrurus stewarti (Barbour & Amaral, 1928)
- Micrurus stuarti (Roze, 1967)
- Micrurus surinamensis
- Micrurus tamaulipensis (Lavin-Murcio & Dixon, 2004) – Sierra Madre Oriental in Tamaulipas.
- Micrurus tener – Texas und Louisiana südlich von Morelos und Guanajuato.
- Micrurus tricolor (A. R. Hoge, 1956)
- Micrurus tschudii (Jan, 1858)
[Bearbeiten] Einzelnachweise
- ↑ Mark O'Shea: Giftschlangen. Alle Arten der Welt in ihren Lebensräumen, Franckh-Kosmos Verlag, 2006. ISBN 3-440-10619-5